dandelion

posted on 08 Mar 2008 02:57 by narcoticnaive

 

บางสิ่งบางอย่างที่นอนนิ่งค้างคาอยู่ภายใต้จิตไร้สำนึก

รูปดอกทัมโปโปะใน display picture ของคู่สนทนา
ถูกส่งผ่านหน้าต่างบานนั้นมาอยู่ในมือเราในเศษเสี้ยววินาที
เบาบาง และกำลังจะปลิดปลิว

บางสิ่งบางอย่างถูกกระตุ้นจากสิ่งเร้าภายนอกโดยความไม่ตั้งใจ

เด็กหญิงในชุดนักเรียนกระโดดไขว่คว้าบางสิ่งที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
สิ่งที่มองเห็นได้ด้วยความตั้งใจผ่านตาเปล่า
มากมาย และบางเบา

บางสิ่งบางอย่างกระตุ้นให้สมองตื่นขึ้นมารับรู้ถึงสิ่งที่เราเผลอลืมมันไปเกือบถาวร

หญิงสาวในร้านกาแฟ ทอดสายตาตามสายลมที่พัดผ่านใบหน้าไปเมื่อครู่
พบพานสิ่งที่คุ้นเคยในสายลมนั้น
เผลอลุกตามพลางเอื้อมมือไปไขว่คว้าไว้

บางสิ่งบางอย่างปลิดปลิวพลิ้วไหวไปตามสายลมตลอดกาล

มือที่กำอยู่ค่อย ๆ เลื่อนเข้ามาจนอยู่ในระยะสายตา
หัวใจเริ่มเต้นจังหวะใหม่ เร็วขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
เธอค่อย ๆ แบมือออก และพบเพียงความว่างเปล่า

Comment

Comment:

Tweet

ก้อไม่มีใครให้คุยด้วยนี่นา

ที่บอกว่าพอ เพราะองุ่นมันเปรี้ยวน่ะ question

#6 By N A R C O T I C N A I V E on 2008-03-13 02:19

ข้างบนอ่ะ
จะคุยกันสองคนหรอ อิอิ

ใช่แล้ว เพียงเฝ้ามอง บางครั้งก็เพียงพอ


double wink
เชื่อไม๊ big smile

#4 By N A R C O T I C N A I V E on 2008-03-13 01:44

โฮ๊ะๆ

#3 By azoons on 2008-03-08 14:05

ถึงแม้จะไขว่คว้าเอาไว้ไม่ทัน
แต่แค่เพียงเฝ้ามองมันล่องลอยผ่านสายตาไปอย่างสวยงาม แค่นั้นก้อมีความสุขแล้ว
เพราะถึงจะคว้าไว้ได้ ในที่สุดเราก้อต้องปล่อยมันไปอยู่ดีdouble wink

#2 By N A R C O T I C N A I V E on 2008-03-08 12:20

ว่างก็ดีกว่ากำอะไรก็ไ่ม่รู้ ไว้ในมือ

อย่างน้อย มันก็โล่งและสบายมือ อ่ะ

#1 By azoons on 2008-03-08 11:55